Archive for the ‘mongolia’ Category

Back in the USSR (how’s that for a corny title!)

Sunday, April 20th, 2008

Sorry, all you Englishees, another Dutch post this time. It’s much quicker for me and internet is so damn expensive here in Russia… Don’t worry, it’s quite a lousy post anyway. (Just kidding about the lousiness of course.)

bloemenjansje in the snow againIrkutsk, we zijn van gedachten veranderd. Wat er sinds de vorige post is gebeurd is erg veel, erg mooi en erg snel voorbijgegaan, maar de rode draad zou kunnen zijn: we zouden na ons fantastische woestijnavontuur in de Gobi, Mongolie naar Ulan Ude gaan, en dat hebben we niet gedaan. We zijn rechtstreeks naar Irkutsk aan de andere kant van het Baikalmeer gegaan, na veel omzwervingen zit ik dus eindelijk weer in mijn geliefde RUSLAND.

Mongolian goat herder

Wat hield ons woestijnavontuur in? Als ik de prozaische poespas voor een keertje weg mag laten vat ik het zo samen: paardrijden op halfwilde paarden, zand, Mongoolse geitherders die vanaf hun zesde op een paard zitten, fantastische uitzichten, prachtige tempels, een hele lieve gids en kok, geweldige Finse en Nederlandse reisgenoten, Mongools eten in een bloedhete ger, poker, wodka en snuiftabak.

Ger interior

De details kan ik onmogelijk allemaal vertellen, omdat ik dan waarschijnlijk de beste dingen het slechtst uit de doeken doe, en omdat ik er de tijd niet voor heb. Ik heb gelukkig tijdens het avontuur wel dingen opgeschreven in mijn reisdagboekje, en wie weet wordt dat ooit op de markt gebracht door een slimme uitgever.

Sputniki i tovarischiWe hebben 5 dagen door de woestijn getrokken, bij nomadenfamilies overnacht en een keer of 7 autopech gehad, waarvan 4 lekke banden. We hebben Mongolie op zijn (enigzins) ergst meegemaakt (uren wachten in de koude woestijnwind op een nieuwe reserveband en ondertussen een nieuw Stonehenge bouwen) en op zijn mooist (na een prachtige dag paardrijden op halfwilde paarden die daarna gewoon weer losgelaten werden, en worstelen met een mongoolse geitherder, lekker opwarmen in de ger met onze gids en vriend Gotov en onze reisgenoten Aaron, Teemu, Tom en Thijs.) We waren dan ook behoorlijk verdrietig toen we Mongolie en onze vrienden alweer na een week moesten verlaten.

Stupa in a sandy haze

Maar de avonturen hielden buiten Mongolie gelukkig niet op. In de trein naar Ulan Ude kwamen we twee Nieuw-Zeelanders tegen wiens visum pas over drie dagen inging. Toen we dus na vele uren wachten eindelijk de Russische paspoortcontrole kregen werden ze na enig gezucht zonder verdere uitleg van de trein gehaald en de rest van de tijd hebben ze hoogstwaarschijnlijk in een soort cel op het station doorgebracht waar we ze nog even gezien hebben toen we de trein uit mochten. De les: visum op orde graag, bij de Russische grens.

Toen we in de buurt van Ulan Ude kwamen hadden we ons net dusdanig goed ingelezen dat we doorhadden dat rechtsreeks naar Irkutsk gaan veel handiger was. Met de nodige stress heb ik dus in mijn beste Russisch tijdens de stop in Ulan Ude extra kaartjes gekocht. Iedereen die bij deze onderneming betrokken was (de treindames, de coupegenote, de verkoopster op het station) waren na de eerste seconden heel erg vriendelijk en mijn liefde voor Rusland werd nog maar weer eens bestendigd. Het is geen land waar je lekker achterover kunt leunen en genieten, je moet er echt je best voor doen, maar dan heb je ook wat. In dit geval een kaartje in dezelfde coupe zodat we niet met onze tassen door de krappe trein hoefden te manoeuvreren.

Een hotel vinden in het besneeuwde (!) Irkutsk de gisterochtend was de volgende opgave. Het is ons natuurlijk gelukt, maar onderweg kregen we te maken met hotels vol met circusartiesten, mijn lip en tanden tegen de stoeptegels en dienovereenkomstig een blauwe lip, hotels die geen buitenlanders wilden, hotels die ons niet wilden omdat we nog niet geregistreerd waren, hostels waar niemand was en de deur op slot zat… Maar wederom met hulp van de stuurse maar eigenlijk heel lieve Russen zijn we in een heel aangenaam hostel terechtgekomen waar we de hele slaapzaal voor onszelf hebben en waar we gisteren heerlijke soep met kippevlees uit blik hebben gemaakt. Het was een koningsmaal na 36 uur in de trein zonder normaal eten.

Russkyi obed

Zo’n lang verhaal, en toch heb ik nog niet een tiende verteld van al het moois dat we hebben meegemaakt. Ach bekijk het maar zo: dan blijft er wat te raden over en kunnen jullie je allemaal verheugen op de foto’s en verhalen die gaan komen zodra het internet weer goedkoop en makkelijk te vinden is!