Archive for the ‘russian’ Category

New Russian tovarishi!

Tuesday, April 29th, 2008

Havin a little fun

Привет всем кто будет читать, или уже читает этот БлоГ!!! Эти замечательные люди приехали к нам в томск, и мы проводим с ними просто замечательное время!! Они такие веселые, с ними некогда не соскучишься, можно всегда поговорить на раличные темы,да и не только!!! Если честно, я даже не знаю, что еще написать, но все просто отлично, лучше не бывает!!! Они просто супер!!!!!!!!!!!!

алекс из томска!!!

from KOHOBAJIOB: These people are so wonderful!!!!! I’ll never go to middle of Asia… ‘Cause, it’s so wild country…. I wish I could go to Europe, and that the people there will be as nice as friends .Друзья, примите, моих товарищей. Они нормальные ребята, если вы н примите, а Вас забаню…

From Bloemenjansje herself:

We’re in Tomsk having a great time at Mark’s place with Mark and Aleksej. We haven’t had this good a (party)time since Guangzhou (well…maybe we have but that was the first cityname that came to mind), Russia is great! Couchsurfing is also very convenient. Talk to you soon, we’re off to the club now!!!

Back in the USSR (how’s that for a corny title!)

Sunday, April 20th, 2008

Sorry, all you Englishees, another Dutch post this time. It’s much quicker for me and internet is so damn expensive here in Russia… Don’t worry, it’s quite a lousy post anyway. (Just kidding about the lousiness of course.)

bloemenjansje in the snow againIrkutsk, we zijn van gedachten veranderd. Wat er sinds de vorige post is gebeurd is erg veel, erg mooi en erg snel voorbijgegaan, maar de rode draad zou kunnen zijn: we zouden na ons fantastische woestijnavontuur in de Gobi, Mongolie naar Ulan Ude gaan, en dat hebben we niet gedaan. We zijn rechtstreeks naar Irkutsk aan de andere kant van het Baikalmeer gegaan, na veel omzwervingen zit ik dus eindelijk weer in mijn geliefde RUSLAND.

Mongolian goat herder

Wat hield ons woestijnavontuur in? Als ik de prozaische poespas voor een keertje weg mag laten vat ik het zo samen: paardrijden op halfwilde paarden, zand, Mongoolse geitherders die vanaf hun zesde op een paard zitten, fantastische uitzichten, prachtige tempels, een hele lieve gids en kok, geweldige Finse en Nederlandse reisgenoten, Mongools eten in een bloedhete ger, poker, wodka en snuiftabak.

Ger interior

De details kan ik onmogelijk allemaal vertellen, omdat ik dan waarschijnlijk de beste dingen het slechtst uit de doeken doe, en omdat ik er de tijd niet voor heb. Ik heb gelukkig tijdens het avontuur wel dingen opgeschreven in mijn reisdagboekje, en wie weet wordt dat ooit op de markt gebracht door een slimme uitgever.

Sputniki i tovarischiWe hebben 5 dagen door de woestijn getrokken, bij nomadenfamilies overnacht en een keer of 7 autopech gehad, waarvan 4 lekke banden. We hebben Mongolie op zijn (enigzins) ergst meegemaakt (uren wachten in de koude woestijnwind op een nieuwe reserveband en ondertussen een nieuw Stonehenge bouwen) en op zijn mooist (na een prachtige dag paardrijden op halfwilde paarden die daarna gewoon weer losgelaten werden, en worstelen met een mongoolse geitherder, lekker opwarmen in de ger met onze gids en vriend Gotov en onze reisgenoten Aaron, Teemu, Tom en Thijs.) We waren dan ook behoorlijk verdrietig toen we Mongolie en onze vrienden alweer na een week moesten verlaten.

Stupa in a sandy haze

Maar de avonturen hielden buiten Mongolie gelukkig niet op. In de trein naar Ulan Ude kwamen we twee Nieuw-Zeelanders tegen wiens visum pas over drie dagen inging. Toen we dus na vele uren wachten eindelijk de Russische paspoortcontrole kregen werden ze na enig gezucht zonder verdere uitleg van de trein gehaald en de rest van de tijd hebben ze hoogstwaarschijnlijk in een soort cel op het station doorgebracht waar we ze nog even gezien hebben toen we de trein uit mochten. De les: visum op orde graag, bij de Russische grens.

Toen we in de buurt van Ulan Ude kwamen hadden we ons net dusdanig goed ingelezen dat we doorhadden dat rechtsreeks naar Irkutsk gaan veel handiger was. Met de nodige stress heb ik dus in mijn beste Russisch tijdens de stop in Ulan Ude extra kaartjes gekocht. Iedereen die bij deze onderneming betrokken was (de treindames, de coupegenote, de verkoopster op het station) waren na de eerste seconden heel erg vriendelijk en mijn liefde voor Rusland werd nog maar weer eens bestendigd. Het is geen land waar je lekker achterover kunt leunen en genieten, je moet er echt je best voor doen, maar dan heb je ook wat. In dit geval een kaartje in dezelfde coupe zodat we niet met onze tassen door de krappe trein hoefden te manoeuvreren.

Een hotel vinden in het besneeuwde (!) Irkutsk de gisterochtend was de volgende opgave. Het is ons natuurlijk gelukt, maar onderweg kregen we te maken met hotels vol met circusartiesten, mijn lip en tanden tegen de stoeptegels en dienovereenkomstig een blauwe lip, hotels die geen buitenlanders wilden, hotels die ons niet wilden omdat we nog niet geregistreerd waren, hostels waar niemand was en de deur op slot zat… Maar wederom met hulp van de stuurse maar eigenlijk heel lieve Russen zijn we in een heel aangenaam hostel terechtgekomen waar we de hele slaapzaal voor onszelf hebben en waar we gisteren heerlijke soep met kippevlees uit blik hebben gemaakt. Het was een koningsmaal na 36 uur in de trein zonder normaal eten.

Russkyi obed

Zo’n lang verhaal, en toch heb ik nog niet een tiende verteld van al het moois dat we hebben meegemaakt. Ach bekijk het maar zo: dan blijft er wat te raden over en kunnen jullie je allemaal verheugen op de foto’s en verhalen die gaan komen zodra het internet weer goedkoop en makkelijk te vinden is!

Wie is Merkelbach?

Friday, December 7th, 2007

Какая я занятая девушка…That means I’m a busy girl. December 5th was Sinterklaas and I celebrated it at my boyfriend’s with his family. I got neat gifts and poems and had a nice evening. Tonight I’ll be celebrating again, with my own family. And for all this to happen, a lot has to been done in the weeks leading up to this event. Add to that an assignment to transcribe bits of conversation between two twelve-year-olds which takes up a lot of time, and you can imagine that knitting hasn’t been a priority.

But!

I’m almost finished with the grey cardigan with little holes anyway! I couldn’t stand looking at that UFO any longer, I had to finish it. Call it a Sinterklaas gift to myself. In the next twenty minutes I’m gonna attach the buttons I just bought and have a coffee and then the cardigan will be mounted on me and will have officially finished my second real handknit garment.

Tomorrow pictures will appear here, I promise, so stay tuned.

Dreams, drawing, gherkins

Sunday, November 11th, 2007

Mossy pole As I planned, and announced in a strange place (Ravelry), I’m writing a post this weekend. It’s going to be about two of my dreams, and a little about my real life too. The last post was also about dreams, but the dreams discussed in this post are of an entirely different kind, much less dreamy and much more nightmare-y. Though not to worry: they’re not really very scary. The first one (I can’t remember if I dreamt this one first or the other one… anyway) was about writing. Apparently I had written a story or a novel, because in this dream I received a letter from a publisher about the manuscript a had sent them. I can remember the letter quite well, which is strange because I normally have the hardest time just remembering the plot of my dreams, let alone actual words in letters. But the letter was as follows:

Dear miss Bloemenjansje,

We have read your story and in it we have found no reason at all to believe that you can actually write or that you are a good writer. Halfway through the story a sparrow is magnificently introduced. Magnificent!

I can remember that in my dream too, the letter seemed strange. First they write that in no way can I write and next the way I introduced the sparrow is magnificent. Even for dreams this opposition was far from logical. The way I made it make sense in my dream was like this: even though they were appalled by my writing, they didn’t want to completely burn me down so that I might attempt suicide or something. And so they tried to add a compliment to give some kind of positive signal aside from the harsh critique. I woke up confused.

In the second dream I had a conversation over the phone with a friend, who is my boyfriend’s sister. We were friends before he became my boyfriend, just so you know. I have no idea what we talked about, but the next day I found out that she had taped the conversation and had let my boyfriend listen to it. Apparently we talked about very private stuff, not meant to be heard by the boyfriend, because I was shocked that he had listened to the whole thing. I was very scared that he would be angry with me for the things that I had said. I still have no idea what it was that he shouldn’t have heard and I can’t think of anything I wouldn’t want him to hear too, he even reads my diary these days. But I felt very guilty and especially very angry with my friend for taping it and giving it to my boyfriend. And then you wake up, and realize that you’re angry with someone in a dream, not even a real person, but you’re still angry.

ADHD/MDMALast weekend I was in Zeeland with my fellow Russian-learners and others who do other Eastern European languages. The weekend was called a ‘back to the USSR-weekend’ and that’s why we drank wodka and ate lots of gherkins. We wouldn’t have done that on any other weekend, of course. We also played football (which is playing a ball with your feet and kicking it into a goal, not that stuff they call football in the usa), toured through Middelburg, some of us on a 6 person skelter, and played lots of games where you have to sit or stand in a circle. At night we danced and the boys wore dresses and make-up. I loved it from beginning to end and I love my classmates even more now! I took lots of pictures.

I hear gothic is so over...

I did a tiny wee bit of knitting in Zeeland, and an even tinier bit since I got back because I had to catch up on some work and unfortunately there were lots of parties. Life can be hard sometimes. If it weren’t for the rain I wouldn’t even have written this because I would have been playing football again. But I guess a rainy day behind your laptop has a special charm to it. For instance: I found out today that Danny Gregory, a guy who likes to draw and does it in a way that inspires other people to do it too, has a Flickr Group, in which you can post your own Everyday Matters (being drawings of ordinary stuff). The pictures in the group are very pretty and most of all inspiring. If you like drawing but you think you can’t draw, read what Danny Gregory says about that misconception, because that’s all that it is. I should draw more too.

My coffee bar