Archive for October, 2007

Appelbomen op Mars

Sunday, October 28th, 2007

yabloniIk studeer Nederlands, en alle vrije ruimte die mijn studie heeft, heb ik gevuld met Russisch. Mijn doel is om daarmee uiteindelijk vertaler te worden. Hiervoor was mijn doel om actrice te worden en daarvoor was het om piloot te worden.

Als je de ernst van die doelen kan meten aan de tijd dat ik het doel heb gehad dan staat het piloot worden nog steeds ver voor op het vertaler worden, maar net als veel andere mensen neem ik mijn huidige levensdoelen veel serieuzer dan de doelen die ik had als meisje van zeven. Of dit terecht is is eigenlijk een heel goede vraag. Maar dat het zo is staat niet ter discussie, dus of ik vertaler wil worden ook niet. Het is een serieus plan van me, ik besteed er alleen niet veel aandacht aan. Ik leer Russisch, dat is toch een eerste vereiste. Maar carrieremogelijkheden houden me niet bezig, ervaring opdoen ook niet.

Totdat ik dan eens een gesprek heb met een echte vertaler. Dan borrelt mijn vertaaldrang op, en geef ik mezelf een schop omdat ik zo weinig daadkrachtig ben wat betreft mijn toekomst. Ik wil wel dat het doel uiteindelijk bereikt wordt, maar langetermijnplannen maken doe ik niet.

De Russen waren ook een tijd heel erg bezig met de toekomst, en dan heb ik het in het bijzonder over de toekomst van de mens in het heelal, of kosmos zoals de Russen het noemen. Er was een tijd dat de Sovjet-kosmonauten de toekomst hadden. Zij zouden zorgdragen voor de kolonisatie van andere planeten en het uitbreiden van de habitat van de mens. Er werden films over gemaakt, en muziek. Dit liedje gaat ook over kosmonauten en het is heerlijk dromerig en optimistisch en komt dan ook uit de film ‘Мечте встречу’ wat ‘De droom tegemoet’ betekent. Een stukje van de vertaling is:

Leven en geloven, dat is prachtig. Voor jullie ligt een ongeëvenaarde reis. Kosmonauten en dromers verzekeren ons: er zullen appelbomen bloeien op Mars.

Ze staan er nog niet, de appelbomen, ik ben dus niet de enige die wel droomt maar niet meteen uitvoert. Het is me de droom ook wel, bloeiende appelbomen op Mars. Ik vind het een heel mooi beeld, een rode droge planeet met hier en daar een grote oase van appelboomgaarden die vol staan met witte bloesem.

Ondanks de verleidelijke romantiek van het dromen maar niet uitvoeren heb ik deze week toch een stap richting mijn vertalerschap gezet en een verhaal van Nadjezjda Teffi vertaald. Hier is het begin:

Het leven en een kraag.

Oletsjka Rozova was nu drie jaar de eerlijke vrouw van een eerlijke man. Ze had een stil, schuchter karakter, liep niemand voor de voeten, hield onvoorwaardelijk van haar man en was tevreden met haar bescheiden leven.
Maar op de een of andere manier liep ze nu Gostiny Dvor binnen en zag ze, terwijl ze rondkeek in de etalage van een dure kleermaker, een gesteven dameskraag met een geel lint.

Dat is spannend, he? Binnenkort zet ik misschien het hele verhaal er wel op. Nu is het tijd om te stoppen met dromen en te beginnen met Russisch huiswerk.

The horn of plenty (I like drama)

Thursday, October 18th, 2007

StoelI’m starting to wonder if there are actually people reading this stuff. Of course I don’t comment on every blog I read, so those bloggers don’t know I read their blogs either, but I mostly read blogs that already get their fair share of comments. So they don’t need me. But I do need them! I mean: I blog for myself for the most part, but if nobody reads it I could just as well write the posts and never put them online. Maybe I should pitch my blog better than I’m doing now. I’m not really a fan of marketing (and especially all the sucking up that comes with it,) so I guess you could say that I haven’t done everything possible to attract readers, but should I give up my principles (which would be: “Don’t do marketing, just be honest and people will appreciate it anyway”) so that people will read my blog? Wouldn’t it be a slippery slope? Would I turn into a kind of media-whore that shows pictures of women having sex with eggplants just to get hits on her site? Should I reconsider this last sentence because it might scare off some of my already small crowd?

All this rambling shows that I really shouldn’t be bothering with who reads this and why. Vincent van Gogh wasn’t appreciated until he died either, despite the publicity stunt he pulled when he cut off his ear. My time will come, no need to get all marketing-y.

So now for some uncensored and honest news: I got my very own spot in Ravelry! ravelryRavelry is a (for now) closed knitting and crocheting community where you can ventilate all your ideas, pictures, projects and emotions that go with it. It’s really neat, but unless you’re invited too, you can’t check it out. If this made you curious, you can put your name on the waiting list, and sooner or later you’ll be in the circle too. I hear their sending out invitations by the hundreds lately. If you already are in the circle and you wanna check me out, my name is bloemenjansje, but you could also just click that word because I put a little link under it to my profile.

As for my actual knitting: its getting somewhere. I started the decreases for the armhole. And when you start those, you know its only going to go faster.

Shaping armhole

Tonight I’m going to the Amsterdam Dance Event. In the Melkweg there are two great acts in a row, it’s like killing two birds for only €20,- . First there’s Nouvelle Vague, kind of a strange name on the ADE because it’s not dance at all, but maybe it’s a coincidence they play tonight. Anyway, their music is very laid back. They play bossa nova covers of new wave songs like ‘Making Plans for Nigel‘ and ‘Heart of Glass‘. And the joke lies in the fact that both bossa nova, new wave and nouvelle vague all mean the same. I like that concept. But the main thing is that the music is cool.

And then after that the hardcore partying starts, with all these artists at the same party: Dave Clarke, Alter Ego, Vitalic, and Speedy J (and some others I don’t know that well). Those programmers at the Melkweg really hit the jackpot if you ask me. I wonder how I’m going to get through the night because I haven’t really been going to bed early this week, and I know I’m going to get tired but not going to want to stop. Oh the problems of abundance!

I’ll be saving up energy today by knitting quietly and doing as little as possible.

Grey cardigan with little holes

Friday, October 5th, 2007

GrondstoffenBy golly, how time flies. Seems like five minutes ago that I wrote this last post, but actually it’s a bit longer. I wonder where that week went. Saturday I was at an awesome party in the Patronaat in Haarlem, I danced till my feet hurt and my eyelids dropped on their own. The day after that was only moderately productive because of some signs of a hangover (which we call a ‘male cat’ in Dutch: kater. Supposedly derived from ‘cattarre’, meaning something like cleansing in French and Russian).

So I had some kind of cleansing experience that prevented me from doing my chores. I did do some knitting, but I’m not really getting up to speed like I was the last stages of my recently finished project. Swatching for Martha
The new knit is called Martha, from Rowan Magazine nr. 37, as I tried to convey in the picture. Why do all patterns have names, I wondered? I don’t name my other garments, so why should these be treated any different? A simple: “grey cardigan with little holes” would work perfectly for me. I’m hereby renaming the project.

The cardigan is now a mere 10% done, certainly no more. And because of this and because of my reading other peoples knitting journals and blogs, I starting to think that I really am a very slow knitter. When I picked up on all those cosy KAL’s (knit-a-longs) I thought that would be perfect for me: artificial peer pressure so that I would always feel the urge to continue my knitting until the garment was at least as finished as the other Knitters-a-longs’s. But I realize now that things wouldn’t be like that. If I joined in one, I would most probably be the last not to have submitted my finished project to the group, simply because I wouldn’t complete it in time. That would lead to my disappointment and that in turn to my not finishing that project at all because I feel like such a failure. So I’m sticking to my slowly-but-surely strategy, having work, school, schoolwork, parties and hangovers in between. It’s a summer cardigan anyway.

Have I told you by the way that I finished my bachelor thesis and I got an 8,5? Kind of a dumb question, because I can easily check my own posts. But hey, I guess it’s just a way of gluing language together. Anyway I am very pleased with the result and especially with the grade I got. I feel so smart. The thesis is about particles in Dutch, particles being little function words that have hard to describe meanings, and about ‘best’ in particular. I you’re interested, and your Dutch is okay, you can check it out here.

It couldn't be saved
Last thing, I wouldn’t want you to miss the suffering of our dear washing machine. He passed away recently after trying to eat my neighbor’s clothes. This is what it looked like. (not for people with a weak stomach, his intestants are showing!)