Archive for February, 2010

Bin

Sunday, February 28th, 2010
Bin

Bin

This is a photo that I took before the battery of that particular cassette went dead. I am very proud of it. It fits the theme that I have identified but haven’t been able to properly name. Something with still-lifeness, homes,  unwanted things, light, colours, acceptance… oh well. It will get a name eventually.

Inked!

Saturday, February 27th, 2010

You might have guessed that I was going to post the entire drawing as well eventually. Here it is:

self portrait

Two-faced

Ink

Tuesday, February 23rd, 2010

Staring at myself

Self portrait in india ink

Click the image for a larger version. I really enjoy these blown up versions of my drawings, the detail gets really interesting. I get them from scanning the drawings at high dpi. Instant magnification!

This is a small part of a full self portrait in fineliner and india ink. I haven’t decided if I’m going to post the entire drawing too. But the fact of the matter was that I drew a large portrait (from head to knees) in india ink but only using brush strokes, like I did with the skeleton recently, and I wasn’t quite happy with it. And then I shoved the limitations of the assignment and made this and it felt much better. I like my lines fine, my washes grey and my ink black.

Interesting fact (and mom, you can correct me if I’m wrong): I was born with my hand in this pensive pose. Sorry about that, mommy.

St. Mary’s Meats

Monday, February 15th, 2010
(Sorry, post is in Dutch. If you don’t read Dutch, you can just enjoy this picture. It is the main part of this post anyway. Courtesy peterbaker, through Flickr. )
Cemetery

XI02 by peterbaker on Flickr

Is het vreemd dat ik dit een ontroerende foto vind? Ik word sowieso altijd geraakt door goede foto’s van begraafplaatsen, foto’s die geen sfeer opleggen maar laten zien hoe een begraafplaats naast een clichématig symbool ook een soort dorpje is, een hele goede weerspiegeling van de cultuur waarin hij is ontstaan. Een foto waarop een begraafplaats respectvol en toch ook zo knullig wordt weergegeven vind ik prachtig. Zo’n foto is als een oppervlakkig gesprek tussen twee mensen. Ze kunnen zich niet goed uitdrukken, de communicatie schiet tekort,  ze zijn doodsbang voor de stilte, maar toch zegt het gesprek misschien wel meer over de mensen dan ze ooit zelf hadden kunnen zeggen met de JUISTE woorden. Het zijn de VERKEERDE woorden die iets zeggen over die mensen.

En zo is deze foto met het foute reclamebord erop ook veelzeggend, en voor mij ontroerend. Ik vind het reclamebord niet respectloos. Het straalt een soort kleinburgerlijkheid uit waardoor je weet dat het hier gewoon om onwetendheid of domheid gaat, en niet om een gebrek aan respect. En met onwetendheid en domheid bedoel ik ook niks negatiefs. De eigenaar van St. Mary’s Meats neemt de begraafplaats gewoon voor wat hij is: een plek waar mensen begraven liggen, meer niet. Iedereen gaat dood, dus wat maakt deze plek anders dan het winkelcentrum? In zekere zin is het winkelcentrum een veel triestere plek, want daar zijn de levenden voortijdig aan het afsterven. Een vleesgigant zou wel beter weten dan om zo’n banner op deze plek op te hangen. Zo’n concern heeft professionals in dienst wier taak het is om dit soort overduidelijke misstappen te vervangen door slinkse reclametrucs als het sponsoren van activiteiten op crèches. Zo krijg je dan dingen als het KFC-veterstrikdiploma. Daar hebben we pas een gebrek aan respect te pakken.