No real men

Om een trouwe trouwe lezer eens tegemoet te komen zal ik weer eens in het Nederlands vertellen over China. China is gek van de Olympische Spelen, en helemaal hier in Beijing. China is ook gek van eten, en zoals iemand laatst tegen me zei (en waar ik nog vaak aan denk): Als de Chinezen iets oneetbaar vinden moet het om een steen gaan. Ik heb nu dus ook wat foto’tjes van al dat lekkers dat ze graag eten, want die horen er wel echt bij.

IMG_6170
De duizendpoten uit mijn vorige post.

IMG_6176
Slangen.

IMG_6177
Paddestoeltjes en wat dies meer zij.

W and squid
Het blijkt trouwens dat niet alleen de Chinezen die rare spijzen in hun mondje stoppen.

China bevalt heel erg goed, en de niet-Chinezen die we tegenkomen zijn tot nu toe ook heel erg leuk. Hier in Beijing zijn we wederom naar de club Babyface geweest, die een filiaal in veel grote steden heeft, en het was wederom bizar flashy, goud en glitterig. In de bar waar we heen gingen op zoek naar goedkoop bier was een paaldanseres en was het ondanks haar en het goedkope bier erg rustig. Onze avond was er niet minder om, we hadden immers dobbelstenen om het mega-populaire en mega simpele drink-dobbelspel te doen.

Beijing was nogal vermoeiend de eerste dagen, en ook gevaarlijk, zo ondervond Wouter toen hij zijn teen om een stoeprandje heen vouwde. We hebben de eerste dagen weinig anders gedaan dan op en neer gaan naar de Mongoolse ambassade en vandaag de halve dag naar treinkaartjes voor Ulaanbaatar gezocht. We zagen gelukkig nog wel kans om de Lama Tempel te zien,
een grote Tibetaans-Boeddhistische tempel met de grootste Buddha ter wereld, en helemaal uit een stuk sandelhout. Foto’s maken mocht natuurlijk weer niet.

Morgen gaan we alweer weg uit Beijing, zonder de Verboden Stad of de Chinese Muur te hebben gezien. Helaas heeft Mao gezegd dat hij die de Muur niet heeft beklommen, geen echte man is. Daar kunnen we het weer mee doen.

Het moest wel zo als we ook nog iets van Mongolie wilden zien en geen twee weken van ons Russische visum wilden verspillen. Het leven is soms hard, maar wel heerlijk en op dit moment compleet gevuld met nooit eerder door ons waargenomen zaken. Dat je daar soms een beetje moe van wordt en dat je er rare dromen van krijgt staat buiten kijf.

Morgenvroeg stappen we in de Trans-Siberie Express, de echte, alleen gaan we er dus in Ulaanbaatar, na slechts 30 uur, in plaats van 101 (tot aan Moskou) al uit. Van daaruit hebben we nog zo’n 5800 km te gaan, en 3 weken om dat te doen!

3 Responses to “No real men”

  1. truusachterhes says:

    Hallo Janneke en Wouter. Fijn wat te lezen in het nederlands, anders zou je moeder het wel vertalen hoor.Zag ik dat nou goed, stak Wouter een slang in zijn mond? en heeft hij hem opgegeten? Wil je nou nog wel een zoen van hem? Wouter, wij feliciteren je met je verjaardag morgen, ook Janneke natuurlijk,en wensen jullie een prettige dag Ik heb begrepen dat jullie morgen vertrekken naar Rusland. Een heel goeie reis hoor en we lezen wel weer eens iets van jullie. Een verjaardagskus van OMAenOPA,tot ziens.

  2. Frouke says:

    Jaaaa, het was mij! Van die steen! Ahem. Ja een klasgenoot met massa’s Chinese vrienden vertelde mij dit ooit. Ook op mij maakte het diepe indruk.

    Ik ben enorm gebiologeerd door de verscheidenheid aan voedsel die je hier op de fotos ten toon spreidt. Vandaag heb ik meirapen gekocht (voor in de curry) en dat vind ik al bijzonder. Laat staan slangen. Proef er ajb een??!! Ik ben zo benieuwd hoe het smaakt en ik heb er hier niet 1 voor handen. Of is het voorhanden.

  3. Priscilla says:

    Wat een ongelooflijk geweldige tocht zeg! Ik ben stinkend jaloers! (Al draait mijn maag zich wel om na het zien van dat rare eten)