Redemption / Verlossing

As I promised yesterday, I will now finally post pictures of my baby, my darling, my first, my precious: my finished cardigan. It comes with a crocheted hem, buttons, buttonholes and all.Fair-isle cardigan, green and white I got the pattern here, from Jessica Tromp’s site, for free. And the yarn is Rowan Pure Wool DK in Enamel and Avocado. It wasn’t all fun and games I must admit, knitting the back (the first part) just took forever. I started the pattern with the intention of starting and finishing it in Russia, so that meant two months. Eventually it took me six months. I carried my knitting bag with me to school, to my mom’s house, to parties, on holidays. Luckily it’s a cool bag, but it won’t close so well so from time to time it just flung open and my precious knitting utensils would be all over the pavement. And sometimes someone would spill sugar, breadcrumbs or even their coffee on my knitting. And then I would get upset and sometimes even convinced that it was stupid to believe that I would actually finish this damn thing. But hey, I finished it! And look how proud I am!

Wearing my fair-isle cardigan proudly

It’s now probably safe to say I will never get off knitting again. It won’t get me rockhard abs or cold hard cash, but the sweet satisfaction of completely producing your own nifty garment, I can’t think of more than one thing that beats that!

Zoals ik gisteren al beloofde zijn hier dan de foto’s van mijn jongstgeborene, mijn lieveling, mijn schat: mijn voltooide vestje! Hij heeft een gehaakt randje, knoopjes, knoopsgaten, alles! Ik heb het patroon hiervandaan, van de site van Jessica Tromp, gratis. En de wol is Rowan Pure Wool DK in de kleuren enamel en avocado (en ik hou niet eens van avocado!).

Ik moet wel toegeven dat het niet een groot feest was, hoor. Het achterpand (het eerste deel) heeft een eeuwigheid geduurd. En het was mijn plan om dit project mee naar Rusland te nemen en het daar te maken. Dat was twee maanden. Uiteindelijk heb ik er zes maanden over gedaan. Ik nam mijn breitas overal met me mee, naar school, naar mijn moeders huis, naar feestjes, op vakantie. Het is gelukkig een enorm coole retrotas, maar hij sluit niet zo goed zodat hij soms ineens midden op straat opensprong en al mijn breispulletjes over straat rolden. En soms knoeide iemand suiker of broodkruimels of zelfs koffie over mijn breiwerk en dan werd ik helemaal boos en raakte ik soms zelfs overtuigd dat ik dat stomme ding nooit af zou krijgen.

Maar ik heb hem af! En kijk eens hoe trots ik ben! Ik denk dat ik wel kan stellen dat ik nooit meer van dat breien af kom. Ik krijg er dan geen afgetraind lijf van en geld levert het me ook niet op, maar dat gevoel dat je je eigen mooie kledingstuk helemaal zelf produceert, ik kan maar één ding bedenken dat dat overtreft!

2 Responses to “Redemption / Verlossing”

  1. ikbenwouter says:

    Hot damn, I happen to love rockhard abs and cold hard cash!

  2. yara says:

    Jij bent zo stoer. maar echt. jeeeeeesus hee, dat je dat kan!! ik peper het je vanavond nog wel even in bij radost, maar echt inderdaad oh my fucking god, ik ben impressed.
    jeeeetje
    noudaag!